vrijdag 24 november 2017

 ‘Yze Iser’

door: @f

Dat je op een gegeven moment gaat bewegen, natuurlijk, eerst een beetje heen en weer en van boven en onder en alles vliegt alle kanten op en dan valt het ineens allemaal tegelijk de goede kant op en verplaats je je. En een drukte dat ze dan maken ? Gejuich, applaus, gedoe, nog net geen slingers en ballonnen. Wat hadden jullie dan verwacht ? Dat ik altijd stil zou blijven liggen ? Nou dan!

door: @f

Voel je je niet helemaal goed. Iedereen er mee bemoeien. Hoofden over je heen, rare geluiden maken, en natuurlijk snel opzij als ik even een beetje moet spugen. Is dat raar dan, als je de hele tijd wordt lastig gevallen? Laat me toch gewoon even met rust. Komt vanzelf goed, probeer ik te schreeuwen. Maar niemand luistert. Of niemand verstaat me. Dan doe ik maar weer het geluid van de piepende deur na. Ja kijk, nu lachen ze weer. En hopelijk gaan ze dan ook even weg.

door: @f

Moet je naar mensen toe. Allemaal weer aan je zitten. Optillen, dingen tegen je roepen. Leuk bedoeld hoor, maar leuk is anders. Net als je ligt is er weer onverwacht lawaai. Piano. Of zingen en schreeuwen. Zo kom je toch nooit aan het belangrijkste toe ?

vleugels|bakstenen

door: @f

Word je gewoon op tafel gelegd! Niks gevraagd, en dat iedereen dan maar over je heen mag hangen. Aan je zitten, friemelen, en, o, het ergste van alles, tegen je toeteren, fluiten, koeren en kirren. En je kan er nIKS tegen doen. Ja, negeren. Andere kant op kijken. Beetje lachen. En hopen dat het snel, heel snel voorbij is. En dan weer weg zijn, in het heerlijke niets, waar rust is, en soms een beetje eten. Zwevend de dag door.

door: @f

Opgetild worden is niet altijd heel erg onprettig. Soms voel je dat. Dat je gewoon lekker kunt blijven liggen, doen of je slaapt, of je slaapt door, er is toch niemand die het verschil merkt. Op de ene arm lig je wat beter dan de andere. Soms hebben ze dat hebberige. Grijpen. Pakken. Boven je hangen. En soms zijn ze bijna verlegen, of ze niet kunnen wachten tot ze weer weg mogen. Die heb ik eigenlijk het liefst.

door: @f

Ja, soms lig ik gewoon te slapen, wat er ook me heen gebeurt: ik lig en blijf liggen. Als ik ook maar iets beweeg, is iedereen meteen gespitst op verdere activiteiten. Maar die gun ik ze niet. Ik lig, ik lig lekker en ik blijf gewoon liggen. Ik moet nog zoveel bewegen, straks!

door: @f

Ook al zo’n gedoe! Moet je al je kleren uit, al dat getrek en gepulk en dat alleen maar om heel ven in het warme water te worden gestopt! Zit je echt niet op te wachten, al is het, ok, dat wel, best wel lekker als je er eenmaal in ronddrijft. Maar dan word je er al weer heel snel -net als je een beetje tot jezelf begint te komen- uitgetrokken, moet je weer van alles aan en begint dat geduw en gepulk weer in omgekeerde richting! Is het dan gek dat ik er soms genoeg van heb ?

door: @f

Het valt soms nog helemaal niet mee om je ogen open te doen. Lig je eindelijk te slapen, ben je net klaar met eten en drinken en dan hoor je al weer wat. Moet je weer opdraven. iemand die je wil bekijken. Ja, ik ben bijzonder, nou en ? OK, vooruit dan maar weer. Ogen open en rondkijken. Ik zie alles, maar ik zeg het nog niet. Kun je nog lang op wachten! Ik ga eerst van dit succes genieten, voor ik weer iets nieuws ga doen. Zo. Nu is het mooi geweest. Nou weer eten en dan de ogen echt dicht!