vrijdag 24 november 2017

 ‘Boeken, Schrijvers en hun Avonturen’

Hotel Vertigo
door: @f

Kees ‘t Hart, Hotel Vertigo

Een schrijver als Kees ’t Hart blijft –helaas- een beetje onder de radar in het publicitaire geweld dat gepaard gaat met allerlei prijzen en platheid in de literatuur. Vijftig tinten paars, of zoiets. Maar ’t Hart schrijft wel goede boeken en een origineel verhaal (de aanwezigheid van een Nijmeegse jongen bij het verfilmen van delen van de stad San Francisco voor Hitchkocks film Vertigo). Op soepele wijze vlecht hij heden en verleden door elkaar heen. Goed geschreven, spannend en met oog voor (historische) details – en niet ongeestig gebruik makend van de verwarring die bij de lezer ontstaat: is het nu allemaal echt of niet ? Waardoor je steeds opnieuw in de verleiding komt om alles te controleren. Doen. Is leuk. Jammer een beetje dat het einde het verhaal rond moet maken. Hoeft helemaal niet.

 

HhhH: een recept
door: @f

Een magristraal boek van Laurent Binet, waarin hij op zoek gaat naar de werkelijke gebeurtenissen achter de aanslag op Heydrich. Jammer is wel dat alle boeken die er sindsdien in Nederland verschenen zijn over de Tweede Wereldoorlog leunen op de vorm van dit boek: beetje persoonlijke geschiedenis, beetje verzonnen en een paar feiten door elkaar heenklutsen. Maar dat wil nog niet zeggen dat dit recept in alle gevallen tot oede baksels leidt!

Het succes van het boek Stoner van John Williams  laat zien dat men nu ook wel eens een geschiedenis wil lezen van voren naar achteren, keurig in de tijd achterelkaar. Al dat gehahahahak is niet voor iedereen weggelegd, blijkbaar !

 

Op weg naar niets
door: @f

Jan Brokken De vergelding

Jan Brokken heeft jarenlang studie gedaan naar de gebeurtenissen in zijn geboortedorp, die er aan het einde van WOII toe hebben geleid dat een 7-tal burgers zonder vorm van proces gefusilleerd zijn. Het hele boek bestaat uit aan elkaar gekoppelde halve bekentenissen, fictieve levens en veronderstellingen van de schrijver. Er komt eigenlijk geen enkel feit naar voren, de daders zijn dood, de getuigen zijn dood of zwijgen. Na lezing van dit dikke boek blijf je vooral achter met de vraag: ja, en wat weten we nu meer dan voorheen ? Wel een fraaie beschrijving van een dorp in de oorlog –maar dat is fictie. Natuurlijk is het moeilijk de waarheid te achterhalen, maar doe dan niet alsof die onthuld gaat worden! Een fascinerende zoektocht , ja, maar aan het eind is er niets gevonden.

 

 

Iets teveel spelen met het lot
door: @f

Hans Croiset, Lente in Praag

Het is toch wel heel bijzonder als een vondeling uit de oorlog toevalliog overal aanwezig is in de jaren ’50 en ’60 waar een opstand uitbreekt:” Praag, Parijs, Griekenland. Misschien een beetje té toevallig? Ja, inderdaad, en dat is niet het enige manco aan dit boek. Er gebeuren iets teveel ongelopofwaardige dingen in het leven van de hoofdpersoon. En als je dan van hem af wilt, laat je henm in Griekenland, op zoek naar zijn al drie jaar door Europa wandelende vader, van de rotsen afrijden op een oude SS-motor. Even iéts teveel van het goede. Kan een uitgever daar niet een beetje op toezien ?

 

Gemeen
door: PiQ

Niet leuk om Van der Heijden voor Tonio de NS Publieksprijs te geven! Want behalve het beeldje en de weggegeven cheque van 7500 euro  (hoe is dat eigenlijk met de Libris-cheque gegaan ?) kreeg de schrijver, waarvan inmiddels bekend is dat hij niet meer buiten wil komen vanwege Tonio, ook nog een 1eklas NS treinabonnement! Dus dat je, als je al naar buiten bent gegaan en als je dan in de trein zit, een omroepbericht hoort over een ‘aanrijding met een persoon’. Leuk hoor!

Seingever
door: @f

Aan de hand van het verhaal van een ‘seingever’, iemand die bij wielerkoersen de renners en het overige verkeer gescheiden houdt middels een bordje in de hand, vertelt Ann de Craemer niet alleen een geschiedenis van het Vlaamse wielrennen , maar ook over de dramatiek van de wielersport en hoe de dromen van de hartstochtelijke liefhebbers weliswaar uiteenspatten, maar toch steeds opnieuw weer boven komen. Deze geslaagde mengeling van geschiedschrijving en het opvoeren van een exemplarisch personage is zakelijk geschreven, meer… »

Leve Reve
door: @f

Want zo mag het wel worden opgevat, het “Ons leven met Reve” verslag van Teiger en Woelrat. Wat een brave en onnozele jongens waren ze toch! En maar alles doen om Reve te behagen, zelfs brieven schrijven in de stijl van Reve en die nu gelukkig weer aan de vergetelheid ontrukken. Op kousevoeten slopen ze om de Grote Grommende Schrijver heen, en wat kregen ze ervoor terug ? Billenkoek en verder niets. Ja, een winkel in kralen en andere snuisterijen in een treurig dorpje. En oja, wereldberoemd in Nederland, zeker in het Nederland van de jaren ’60 en ’70, toen een schrijver nog voor landelijke opwinding kon zorgen omdát hij homoseksueel was. Achach, en wat deden ze hun best voor Gerard. meer… »

Meesterwerk(je)
door: @f

Van Gillian Flynn las ik de afgelopen weken drie boeken: Sharp Objects, Dark Places en Gone Girl.Voordat ik beweer dat het allemaal meesterwerken zijn -wat niet zo is, Gone Girl is een meesterwerk, de andere boeken zijn bijzonder goed- moet ik iets kwijt wat ik me afvraag. De boeken zijn knap geschreven, zonder meer literair te noemen boeken, met dan opeens een thrillerachtige kant die nog eens aangezet moet worden met allerlei bloederige details. Ik vind dat jammer, ik denk dat een redacteur van een uitgeverij gezegd heeft: prachtig boek, maar thrillers verkopen nog beter, dus gooi er even wat bloed doorheen. Nou ja, stom, maar overkomelijk. meer… »

Vals
door: @f

Martin Amis, Lionel Asbo

Met de vertaling van titel en ondertitel gaat het mis: Asbo in plaats van Aso –het eerste een juridische term die verworden is tot eretitel, het tweede een scheldwoord- en “Dit is Engeland” inplaats van het krachtige “State of England”.Haastwerk, waarschijnlijk, om mee te liften op succes ?Nou ja, verder is het een fijn vals boek, waarin de hufter (Misschien was Lionel Tokkie adequater geweest) ongegeneerd en ongehinderd zijn enorme fortiuin, verkregen door het winnen van een loterij, kan wegsmijten. Wangedrag kan worden afgekocht, in de gevangenis kan hij een financieel imperium stichten en alleen zijn neefje heeft enig contact met hem. Mar ook die wordt geterroriseerd door Asbo, die geen enkel medegevoel heeft meer… »

Waardeloos
door: @f

Een boek van James Worthy gekocht, voor de vakantie. Opruimertje. Sjongejonge, waarom wordt dit boek uitgegeven ? Omdat de uitgever er in voorkomt ? James neukt en beft, dat is het wel zo’n beetje. En doet dat allemaal als een wereldkampioen. James kijkt naar een meisje en van huppetee. Woest aantrekkelijk en ook nog door alle meisjes enorm geadoreerd en geliefd. Is dit de nieuwe Jan Cremer? Is dat de gedachte erachter ? Nee, er zit geen gedachte achter en de nieuwe Jan Cremer is het ook niet. Die had humor en zelfspot en echte overdrijving. Zie ik de ironie niet ? Mis ik iets waardoor de schrijver zegt haha, had ik je te pakken, je snapt het helemal niet. Nee, zelfs dat zit er niet in. Dit is zo zouteloos, dat je je afvraagt waarom het uitgegeven wordt. Misschien omdat de uitgever er in voorkomt ? Niet lezen!

Vrolijk en prettig raar
door: @f

Alma Matthijssen, Alles is Carmen

Deze roman, nou, dwarrelroman, hopt en hipt onbekommerd over de scherven van een eerste liefde heen, met als hoofdpersonen het meisje Carmen en de jongen Chris. Carmen is bijzonder en ze vindt dat zelf ook. En Chris ook een tijdje. Tot het op is en daarmee klaar. Op zich is het niet zo’n opmerkelijk thema, maar dat het zo’n leuk boek is, komt vooral door de stijl van de schrijfster: in de ogenschijnlijke wanorde van het verhaal komt langzaam tekening, waarbij steeds opnieuw de aandacht en fantasie geprikkeld worden door bijzondere formuleringen of observaties. meer… »

tegenrijm
door: JF

suf de flurker

Hee, muf de snurker
met je doos vol gurker
trek aan je bloes, ruik poes
liefde met fluf op je durker
kers op de appelmoes

dichter god.

vleugels|bakstenen