zondag 11 december 2016

De Dagen Door

Chaos

door: TV

Misschien is de vraag inmiddels beantwoord: of het in Boston een misdaad was of een terroristische aanslag? Mij lijkt het hetzelfde. In het laatste geval dient de actie een hoger doel, om het zo maar eens te zeggen. Iets waarover wij allemaal moeten nadenken en niet zo’n beetje ook. Ik zag de eerste beelden gisteren in het ochtendprogramma Vandaagdedag. Ze voedden het gevoel dat ik altijd heb als ik een menigte zie. Niet moeilijk binnen een paar seconden een verschrikking te veroorzaken. Ik kijk naar die chaos. Ik zie mensen wegrennen en vraag me af waar ze op dat moment veilig kunnen zijn. Ik zie mensen telefoneren, om aan iemand te melden dat ze nog leven natuurlijk, en denk dat ik dat waarschijnlijk ook zou doen. Die opluchting probeer ik me voor te stellen. meer… »


De Dagen Door

Druipstrepen

door: TV

Aangenaam, hoor, die opluchting van de laatste dagen. Met een zeker bravoure spreiden we de armen en ondertussen kijken we terloops naar de hemel alsof die eindelijk weer zijn manieren kent. We weten meteen wat we bedoelen en knikken vrolijk. Sommigen van ons zeggen erbij dat ze normaal nooit over het weer praten, maar nu wel, want `het kon echt niet meer!’. Ik hoor bij die laatste groep. Ik heb het nooit over het weer en negeer meestal de berichten erover, zéker over hoe het weer wás. Maar deze dagen is het anders. Het weer omhelst ons, eindelijk lente. meer… »


De Dagen Door

Rood

door: TV

Stille zondagochtend. Ik sta voor een stoplicht te wachten. Het is rood, daarom. Op de weg die de mijne kruist, is geen verkeer te zien. Waarom ik wacht, geen idee. Misschien vind ik het aangenaam. Rechts van me op de stoep staat een man. Hij heeft een driedelig grijs pak aan en onder zijn arm houdt hij een dunne aktetas geklemd. Het is niet ondenkbaar dat hij met belofte van een eeuwig koninkrijk van deur tot deur gaat. Hij mag oversteken, hij heeft groen licht, maar dat doet hij niet. Hij staart vriendelijk voor zich uit. Ik hoor achter me een fietser naderen. meer… »


Vrijdagmiddag, verdwaald in de Wereld

Lekker

door: @f

Koos is in diepe slaap gedompeld. De wekelijkse douchebeurt heeft behoorlijk in het energiereservoir gehakt, met als gevolg dat hij nu ligt bij te komen. Op de grote kamer is iedereen rond de televisie verzameld. Nou ja, ze komen er allemaal op af als het programma over de fictieve levens van niet uit elkaar te houden personages begint. Han raakt een beetje in de war als kort na het begin het einde al weer lijkt te komen, maar het is gewoon de overgang naar een volgend moment van onbegrijpelijke  verwikkelingen. Greet komt naast Annie zitten die haar meteen een hand geeft. “Gefeliciteerd,” zegt Annie hartelijk, en Greet bromt: “Ook goede morgen.”
“Wat gaan we eten,” vraagt Annie.
“Lekker,” zegt Greet vastbesloten.
“Maar hoe dan,” dringt Annie aan.
“Je doet het zo,” legt Greet dan uit, “Eerst is het gegroeid en dan is het gebloeid. En dan knappen we het. En dan ga je het eten. Zo moeilijk is het toch niet?” Ze kijkt bestraffend opzij.
Annie knikt een beetje op haar nummer gezet. Ja, als je het zo bekijkt, is het niet moeilijk natuurlijk.
Trees komt met een klein, huppelig dansje ook naar de televisiehoek.
“Het gaat goed, heel goed,” zegt Han dan. En hij steekt zijn duim maar weer eens op. En iedereen tuurt naar  het scherm, waar er wel beweging is, maar er eigenlijk ook niets gebeurt.

 


De Dagen Door

Polen

door: TV

De crisis maakt ons creatief. Als ik naar mijn stokoude auto loop, zie ik dat er achter mijn portier een klein oranjekaartje zit geklemd. Ik denk natuurlijk meteen aan de inhuldiging later deze maand. Maar nee, daar gaat de tekst op het kaartje niet over. Onder het kopje `Eigen ophaaldienst’ lees ik: `Geachte eigenaar, Mocht u verkoopplannen hebben voor deze auto (gekeurd of ongekeurd)’ en vervolgens staat er een telefoonnummer. De tekst eindigt met: `Bij voorbaat dank, inkoper Henk’. Vind ik stevig klinken: inkoper Henk, zonder achternaam. Ik ken de inkoper niet, maar voel dat Henk de naam is die bij hem hoort. Ik zie er ook een snor bij en ogen die handig glimmen. Ik kijk om me heen. Nog meer auto’s hebben een kaartje gekregen van inkoper Henk. Het zijn vooral de auto’s met een wat gehavende uitstraling. meer… »


Sport en Wat daarvoor moet doorgaan

Ajax

door: TFry

Terugkijkend blijkt Ajax in de enige poule te hebben gezeten die twee halve finalisten levert voor de Champions League. En dan toch eindigen voor de kampioen van Engeland. Achteraf dus toch nog meer een prestatie van formaat!


De Dagen Door

Stang

door: TV

Nooit geweten dat de overheid een Kenniscentrum voor het Fietsbeleid heeft ingesteld, ook wel Fietsberaad genoemd. Geruststellende naam en geruststellende gedachte. Ik heb een auto, maar ben toch vooral fietser en hoop dat nog lang te blijven. Er doet zich echter een probleem voor dat ik ook niet kende. De oudere man krijgt steeds meer moeite met de stang. Daar zwaai je dus, als man, je been overheen en vervolgens laat je je op het zadel zakken. Welke man kent deze gang van zaken niet? En als je het zadel mist, heb je even een probleem. Dat is echter niet het probleem waarover het hier gaat. Het Kenniscentrum voor het Fietsbeleid heeft vastgesteld dat de oudere man steeds vaker ten val komt tijdens het zwaaien van het been over de stang. meer… »


TV, films en andere beelden

Journalistiek!

door: artV

Behalve dat we al het laatste nieuws rond Sylvie van der Vaart krijgen te horen (ze heeft een vriend) en Rafael (heeft een vriendin) en dat we aangekondigd krijgen dat Eva Jinek naar de KRO gaat (Ze gaat daar een talkshow doen, overigens bij de nieuwe omroep KRONCRV -maar dat is te lastig natuurlijk- graag meteen de salarisdetails) en we nog net geen Afscheidsdienst met Bloemen en Emoties krijgen, behalve dat dus allemaal komt er ook een oud verhaal terug. In een park in Amsterdam waren drie honden vergiftigd. Vorige week huilende eigenaren, woede, volksgericht tegen de laffe moordenaars etc alles in de beste tradities van De Telegraaf. Hedenochtend in Vandaag de Donderdag: “Bij sectie op de lichamen zijn paddestoelen in de maag aangetroffen die giftig zijn.” Inderdaad: punt. Geen excuses, niet toegeven dat er een voorbarige conclusie is getrokken, geen spijt, gewooon door naar het volgende relletje van catastrofale omvang: Duiven in de buurt!
Het is toch treurig dat het allemaal maar onder het mom van journalistiek uitgezonden mag worden ? Let er dan niemand op de inhoud van een dergelijk programma ?


De Dagen Door

Stang

door: TV

Nooit geweten dat de overheid een Kenniscentrum voor het Fietsbeleid heeft ingesteld, ook wel Fietsberaad genoemd. Geruststellende naam en geruststellende gedachte. Ik heb een auto, maar ben toch vooral fietser en hoop dat nog lang te blijven. Er doet zich echter een probleem voor dat ik ook niet kende. De oudere man krijgt steeds meer moeite met de stang. Daar zwaai je dus, als man, je been overheen en vervolgens laat je je op het zadel zakken. Welke man kent deze gang van zaken niet? En als je het zadel mist, heb je even een probleem. Dat is echter niet het probleem waarover het hier gaat. Het Kenniscentrum voor het Fietsbeleid heeft vastgesteld dat de oudere man steeds vaker ten val komt tijdens het zwaaien van het been over de stang. Ze hebben het echt niet over incidenten. Nee, jaarlijks zijn er 18 duizend gewonden. meer… »


Boeken, Schrijvers en hun Avonturen

Hotel Vertigo

door: @f

Kees ‘t Hart, Hotel Vertigo

Een schrijver als Kees ’t Hart blijft –helaas- een beetje onder de radar in het publicitaire geweld dat gepaard gaat met allerlei prijzen en platheid in de literatuur. Vijftig tinten paars, of zoiets. Maar ’t Hart schrijft wel goede boeken en een origineel verhaal (de aanwezigheid van een Nijmeegse jongen bij het verfilmen van delen van de stad San Francisco voor Hitchkocks film Vertigo). Op soepele wijze vlecht hij heden en verleden door elkaar heen. Goed geschreven, spannend en met oog voor (historische) details – en niet ongeestig gebruik makend van de verwarring die bij de lezer ontstaat: is het nu allemaal echt of niet ? Waardoor je steeds opnieuw in de verleiding komt om alles te controleren. Doen. Is leuk. Jammer een beetje dat het einde het verhaal rond moet maken. Hoeft helemaal niet.

 


Landen, Bewoners en hun Gebruiken

Rare jongens, die Britten

door: PiQ

In het ochtendprogramma Vandaag de Dinsdag meldde een mij onbekende correspondent omtrent het afscheid van Margaret Thatcher. Hij maakte melding van een bijzonder gebruik, toen hij vertelde dat Thatcher ergens bij het Parliament zou worden geplaatst en “dat haar lichaam dan gedurende een dag voor iedereen toegankelijk zal zijn”.


De Dagen Door

Uitjes

door: TV

De zin die begint met: Ik wil me nergens mee bemoeien, máár. En achter dat `maar’ komt er dan van alles, vaak te veel om meteen te behappen. Tegen mij wordt het dikwijls gezegd: Ik wil me nergens mee bemoeien, máár. Ik denk dan altijd over de verkeerde dingen na, bijvoorbeeld over het uitgangspunt dat als je je niet ergens mee wilt bemoeien, je dat dan ook niet doet. Aan het meeste wat ik niet wil, begin ik niet. Dat hoort bij willen en niet willen. Er is nog meer aan de hand met `Ik wil me nergens mee bemoeien, máár’. meer… »


Reacties